Is there life on Mars?

.......με βρήκε να αναρωτιέμαι το γκρίζο πρώτο πρωινό του καινούριου χρόνου. Είναι 7:00 η ώρα το πρωί και τον χειμώνα, είναι μια πολύ ωραία ώρα γιατί έχει αρχίσει να φωτίζει. Η 6:30 δεν μου αρέσει καθόλου, είναι ακόμα μαύρα σκοτάδια. Η 7:00 όμως με βρήκε να περπατάω σ'έναν υπέροχα άδειο, υγρό και κρύο δρόμο. Κανένα εικοσάλεπτο πιο πριν βρισκόμασταν στο κέντρο και περνούσαμε μπροστά από σειρές ξεπαγιασμένων πτωμάτων που με όσες δυνάμεις τους είχαν απομείνει, ψάχνανε απεγνωσμένα για ταξί. Εδώ όμως επικρατεί ησυχία. Δίπλα μου περνάνε κλειστά μαγαζιά, λεωφορεία με δυό τρείς ξεχασμένους επιβάτες μέσα και κανένα αυτοκίνητο που και που, του οποίου η πορεία παίζει μεταξύ των λωρίδων. Στον πατσά οι καημένες οι κοπέλες μισοκοιμούνται πίσω από το καζάνι με τις αηδιαστικές αναθυμιάσεις (αηδιαστικές για μένα- για άλλους είναι πηγή ζωής) και μάλλον είναι το μόνο φωτισμένο μαγαζί, όσο μπορώ να δω.
Ποιός θα χαλάσει όλη αυτή την κρύα ηρεμία; Ο κάφρος που περνάει βολίδα από δίπλα, έχει ορθάνοιχτα παράθυρα και από το CD του αυτοκινήτου του ακούγονται τα "Κάλαντα" της Βανδή, σε όλη τους τη γελοία μεγαλοπρέπεια (τα "Κάλαντα" είναι μάλλον το πιο αστείο σκυλάδικο που έχω ακούσει τον τελευταίο καιρό). Ευτυχώς ο χειμώνας και η ησυχία του μπορεί να γίνουν ισοπεδωτικοί μερικές φορές και ο ηλίθιος εξαφανίζεται σε μεγάλα κέφια στο βάθος του δρόμου. Σηκώνω πάλι το κεφάλι και συνεχίζω ν' αναρωτιέμαι (it's a god awful small affair) κι έτσι όπως το κατεβάζω βλέπω στο απέναντι πεζοδρόμιο τη Μπέλλα. Της σφυρίζω, έρχεται δίπλα μου και προχωράμε μαζί για το σπίτι. Καλή Χρονιά Μπέλλα! Καλή Χρονιά σε όλους (εκτός από τη Βανδή).


Life On Mars - David Bowie